ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

Άρθρο του Κώστα Ηλιόπουλου & Βασίλη Ευμολπίδη, πρ. Πρόεδροι ΣΕΣ

Αιωνία η μνήμη του Μιχάλη!

Ο Μιχάλης Βλαχόπουλος ήταν από τα πρώτα μέλη του ΣΕΣ, και διετέλεσε ταμίας στα ΔΣ των περιόδων 1984-1986 και 1986-1988. Ήταν γείτονας του Βασίλη Ευμολπίδη στη Βούλα και εγκάρδιος φίλος του Κώστα Ηλιόπουλου .

Σπουδαγμένος στην Γερμανία, ασκούσε το επάγγελμα του συγκοινωνιολόγου με ευθυκρισία, σοβαρότητα και χωρίς θόρυβο.

Ο Μιχάλης ήταν πρωτοπόρος της οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα ήδη από την 10ετία του ’80, τότε που το θέμα ήταν σχεδόν άγνωστο. Υπήρξε σύμβουλος στο τότε ΥΠΕΧΩΔΕ και καθιέρωσε τις μελέτες οδικής ασφάλειας στο Εθνικό Οδικό Δίκτυο. Με δική του πρωτοβουλία έγινε η πρώτη σχετική μελέτη για την Ε.Ο  Αθηνών- Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια ανατέθηκαν 5 Μελέτες Ανάλυσης Τροχαίων Ατυχημάτων για το Εθνικό Οδικό Δίκτυο ολόκληρης της Χώρας.

Ο Μιχάλης έκανε 2 βασικές προτάσεις που εφαρμόστηκαν στην πράξη στους ελληνικούς εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους, που τότε (δεκαετία 1980) είχαν μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και φαρδύ έρεισμα από άσφαλτο:

1. Προώθησε και εφάρμοσε την κίτρινη κατακόρυφη πινακίδα με μαύρες πλάγιες γραμμές στις παρειές εισόδου των γεφυρών και οχετών επί των εθνικών οδών που τότε ήταν στενότερες από το οδόστρωμα, εφαρμόζοντας και οριζόντια διαγράμμιση που οδηγούσε προς τη στένωση του οδοστρώματος.
2. Για την αποφυγή των αριστερών στροφών επί των επαρχιακών οδών , πρότεινε και εφάρμοσε όπου ήταν δυνατό την κάθετη διάσχιση του δρόμου μετά από δεξιά έξοδο των οχημάτων που ήθελαν να στρίψουν αριστερά, διαμορφώνοντας κατάλληλα σημασμένο ισόπεδο κόμβο.

Ο Μιχάλης Βλαχόπουλος έσωσε ζωές.

Υπήρξε σύμβουλος στην ΕΛΠΑ και με τον τότε Γενικό Διευθυντή Γ. Βερβελίδη συνέγραψε ένα εκτεταμένο βιβλίο για την οδική ασφάλεια ενώ παράλληλα έφτιαξε ένα παιδικό παιχνίδι με τους κανόνες κυκλοφορίας για παιδιά.

Στην συνέχεια υπηρέτησε στον τότε νεοσύστατο Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών ΟΑΣ.

Κατόπιν έκανε το όνειρο της ζωής του: έφυγε από την Αθήνα στην δεκαετία του 1990 για να αφοσιωθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Ιερισσό, Χαλκιδικής.

Διετέλεσε δήμαρχος του  τότε Δήμου Ιερισσού κατά την περίοδο 2002-2010. Ήταν μέχρι τον θάνατο του μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του «Καλλικρατικού» Δήμου Αριστοτέλη. Τιμώντας την προσφορά του στα κοινά, ο Δήμος αποφάσισε να δώσει το όνομα του στο Κέντρο Πολιτισμού της Ιερισσού.

Παράλληλα έκανε γεωργικές εργασίες και επί σειρά ετών παρήγαγε δικό του κρασί για περιορισμένη χρήση. Ο Μιχάλης υπήρξε επίμονος ιστιοπλόος αλλά  και ψαράς. Και οι δύο υπογράφοντες το άρθρο αυτό συναντήσαμε τον Μιχάλη στην Ιερισσό.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.